Onze Jordaan neemt ons mee in de geschiedenis van de Amsterdamse wijk de Jordaan over een periode vanaf de bevrijding tot het nu.

We leven 7 mei 1945. Op de Dam speelt het Snotneusje vrolijke muziek. Nederland is bevrijd! De hoogzwangere Greet Bos, haar dochtertje Loes van 3 en echtgenoot Jopie Bos doen mee in de feestvreugde als er plotseling geweerschoten klinken. Paniek breekt uit, mensen verstoppen zich achter het Snotneusje, maar Jopie blijkt dodelijk geraakt door de schoten van de Duitsers.

Met deze tragedie begint de raamvertelling door Greet. Op haar 80^ste verjaardag wordt ze in haar bejaardenflatje door verzorgster Ayçè (23 jaar) klaargemaakt om in de gezamenlijke koffiekamer haar verjaardag te gaan vieren. Greet neemt ons mee in haar levensverhaal, startend op deze fatale dag in 1945. Ze vertelt uitgebreid over haar leven in de Jordaan als alleenstaande moeder van Loes en Jan. Over de onderlinge saamhorigheid tussen de buurtbewoners, die versterkt wordt door het samenkomen met het koor de Belcanto’s, opgericht door haar man Jopie. Dit alles tegen de achtergrond van de Jordaan, van de armoede en het verval van de wijk. Van de plannen van de gemeente in de jaren ‘80 en ‘90 om de oorspronkelijke bouw te vervangen door nieuwbouw en de uittocht van de echte Jordanezen naar Purmerend en Almere. En van de komst van Yuppen en studenten, die de wijk weliswaar hebben gered van nieuwbouw en verval, maar daarmee ook het unieke karakter van de wijk definitief hebben veranderd.

Een verhaal vol van emotie, melancholie, teleurstellingen verbittering, maar vooral ook hoop en verzoening! Diederik Ebbinge heeft hiermee een verbindende voorstelling willen maken die de harten zacht maakt en uitnodigt tot ontmoeting, want ontmoeting betekent vaak wederzijds begrip, voortschrijdend inzicht en daarmee ontwikkeling en vooruitgang. En precies dit heeft de voorstelling in de eerste tour in 2024-2025 ook weten te bewerkstelligen!

Het stuk wordt muzikaal ondersteund door de typische belcanto zangstijl, zoals we die kennen van Willy Alberti, Johnny Jordaan en Tante Leen. Nummers die de revue passeren, in eigen arrangementen, zijn onder meer “De Parelvissers”, “Bij Ons In De Jordaan”, “Funiculi, Funicola”, “Pikketanussie”, “Het Slavenkoor”, “Glimlach van een Kind”, “La Donna è Mobile” en “Amsterdams Parfum”.

‍

‍

‍